පෙරුම් පුරාගෙන ලියු ගිය ඔබ...

පෙරුම් පුරාගෙන ලියු ගිය ඔබ

ඔබට ඈසෙන්නට කියනු බැරි

මගෙ'ම හිත තුල ලැගුම් ගන්න දැන්

සදාතනික වු රහසක් සෙ'....

රහසක් සෙ'.... //

මලක් වුනත් ඔබ මල් මුවරද

සිපගන්න වරම් නැහැ කිසි ලෙසකින්... //

මගෙ හද අරනෙ' සුවද සදා දෙන

මල් සුවදක් සෙ'පිපෙනු දුරින්

පෙරුම් පුරාගෙන ලියු ගිය ඔබ....

ගගක් උනත් ඔබ නිල් සිහිලස

විදගන්න වරම් නැහැ කිසි ලෙසකින්...//

නිරුදක දිවියෙ' සිහිල සදා දෙන

නිල් දියවර වි ගලනු දුරින්

පෙරුම් පුරාගෙන ලියු ගිය ඔබ....

නිර්මල ප්‍රෙ'මය

ආදරෙ නිසල සමනල කන්දෙන් ඉපදුන,

දුර ඈත පිටිසර ගමක,

කෙත් යායක් ලග,

අහිoසක මෑටිපහන් වල එලිය අරගෙන

සුදු බුදුකරුනා ගුණ මවන,

පුoචි පන්සලක් වගෙ' ඔබ මට..........

ඔබෙ ප්‍රෙ'මය වෙනුවෙන්ම,

භණ භාවනා කරන,

අති නිර්මල බොදි සත්වයානණ් කෙනෙක්....

ඵිරිකර දිනට මම මගෙ,

හදවත රෑගෙන,

ඔබෙ ආරමයට එන්නම්,

ජීවිතය සන්තක,

සියලු සෑප සම්පත් අතහෑර..............

අහිමි හදවත

විසල් ලොව තුල

නොනිමි සෙනෙහස

ආදරබර සිතුවිලි

පැටලෙනා සද,....

ම0 මුලාවු

මුව පැටවකු සෙ'....

තෙරක් නොපෙනෙනා

ආදරය නැමති දිය සොයනා...

නෙතුපියන් හැර,

කඩතුරා බිද,

ආදරය විනිවිද

ලොව දකින්නට...

හුදකලා වු

හදට අමතන

සෙනෙහෙබර වු,...

මුදුවදන් තෙපලන්න

ඔබෙ දෙනෙතින් ලොව දකින්නට...

ඔබෙ ප්‍රෙ'මය

ම හදට තුරුල් කරගන්නට

බලා ඉන්නෙමි

දිවි ඇතිතුරා...

මම හරිම අසරනයි රත්තර0

මම දන්නවා පැටියො'

මම ඔයාට ආදරය කලාට

ඔයාගෙ' හිතෙ' මම නැ කියලා .

එත්

මම මොනා කරන්නද?

මිරිගුවක් පස්සෙන් යනවා වගෙ'

ඔයාටම ආදරය කරනවා...

මටත් පිස්සු,

ඔයාගෙ' අව0ක සිතුවිලි වලට

මම ආදරය කරනවා ,

මට තාම හිතගන්න බැ

රත්තරන්,

මම ඇයි ඔයාට ආදරය කරන්නෙ' කියලා..

Eternal Life

Lord,make me an instrument

of your peace,

Where there is hatred, let

sow love;

Where there is injury, pardon;

Where there is doubt, faith;

Where there is despair, hope;

Where there is darkness, light;

Where there is sadness, joy;

O Divine Master , grant that I

may not so much seek to be

consoled as to console;

to be understood as

to understand;

to be loved as to love.

For it is in giving that we

receive;

it is in pardoning that we are

pardoned;

and it is in dying that we are

born to eternal life...

චුට්ටක් මෙ ගැනත් හිතන්න..........

මම ඉතින් හැමදාම ක්ලාස් යන්නෙ' බස් එකෙනෙ' ඔන්න මට හිතුනා මම දකින දෙයක් ඔයාලට කියන්න.... අපිව මෙලො'කයට බිහිකරන්න අපිව උස්සගෙන අපෙ' අම්මත් බස් වල ගාටන්න ඇතිනෙ'ද? ඉතින් දැන් අපි හොදට ඉන්නවානෙ' එත් එන්න ඉන්න කෙනෙක්ව උස්සගෙන බස් රතයට ගොඩවෙන අම්මා කෙනෙකුට තමන් ඉන්න ශිට් එක දෙන්න හිතෙන්නෙ කියෙන් කිදෙනෙකුට විතරද? අනෙ' ම0දා විවාහක ලමයි ඉන්න තාත්තලා, සමහර කෙල්ලෙ' ඇයි මෙ ගැන හිතන්නෙ නැත්තෙ'.... තමන් විතරක් බස් එකෙ ගියහම ඇති කියලා හිතනවා ඇති.... එත් කෙල්ලන් හිතන්න ඔනා එඅයත් කවදාහරි එ තත්වයට එනවානෙ'ද කියලා... දැන් හැදෙන සමාජය හරිම අන්තිමයි රිනාත්මක සිතුවිලි වලින් පිරිලා......... වැඩිහිටියෙකුට වත් සලකන්නෙ නැති සමාජයක් ... එත් කියන්න ඔනා සමහර අය විතරයි ඔය මම කියපු රින ගොඩෙ ඉන්නෙ'... හැමො'ම එක වගෙ නැ......... සමහරු තමන්ගෙ' අම්මට තාත්තාට වගෙ'ම අනිත් අයටත් සලකනවා .... එහෙම හැමො'ම කරනවානම් අපෙ' රට කොච්චර ලස්සන වෙයිද ? චුට්ටක් හිතන්න........

චුට්ටක් හිතන්න අපි හොදට හිටියොත් අපිට හැමොම ආදරය කරනවා........

අපි කරපු උදවුවකට ප්‍රතිඋපකාරයක් බලාපොරොත්තු නොවි පුලුවන් විදියට අනිත් අයට උදවු කරමු...

එතකොට මොකද වෙන්නෙ' කියලා ඔයාලම හිතලා බලන්නකො'..............

~~ජීවිතේ කලා අසපුවක් කෙරූ ~~

ජීවිතේ කලා අසපුවක් කෙරූ සොදුරී____

දෙතොල් තෙලි තුඩෙන් රස හැගුම් තවරලා
කොපුල් තල දිගේ හෙමින් අතුරලා මගේ ලයට තුරුලු වී හිතේ ඉඩ අරන්
පෙම් සිතුවමක් නැගූ සුපෙම් සිත්තරී
නුවන් කැල්මකින් නුරා වරල දී
ජීවිතේ කලා අසපුවක් කෙරූ සොදුරී.....

රෑ දවසේ නොමෑකී
ලා සද සේ සැතපී
රෑ ගෙවෙනා මොහොතේ
ආයේ හිරු සේ ඇවිදින්
නුවන් කැල්මකින් නුරා වරල දී
ජීවිතේ කලා අසපුවක් කෙරූ සොදුරී.....

_________(භවන්ත නදුන්)_______